ผมชอบนิยายจีนแต่ก็ไม่ทิ้งนิยายไทย

ผมชอบนิยายจีนแต่ก็ไม่ทิ้งนิยายไทย
หากจะถามผมว่าระหว่างหนังสือนิยายกำลังภายในของจีนแนวชิงเจ้ายุทธจักรกับหนังสือนิยายปรัมปราของไทยแนวจักรๆ วงศ์ๆ ผมชอบนิยายแนวไหนมากที่สุดผมเองต้องบอกเลยครับว่าชอบนิยายแนวกำลังภายในเสียมากกว่า

ที่ผมพูดเมาเช่นนี้ไม่ใช่ว่านิยายจักรๆ วงศ์ๆ ของไทยไม่ดีนะครับหากแต่ว่านิยายของไทยแนวนี้มักจะเน้นเรื่องคาถาอาคมมากเกินไปและเน้นในเรื่องของพลังวิเศษจึงทำให้เนื้อเรื่องมันค่อนข้างเรียบๆ และดูโอเวอร์ว่านิยายกำลังภายในเพราะถ้าหากเป็นนิยายกำลังภายในแล้วล่ะก็มักจะมีฉากต่อสู้กันซึ่งให้ความตื่นเต้นแก่ผู้อ่านและดูเป็นไปได้ทำให้ดูเสมือนว่าอยู่ในเหตุการณ์จริงมากกว่าดังนั้นผมจึงชื่นชอบในนิยายกำลังภายในมากกว่านิยายจักรๆ วงศ์ๆ นั่นเองครับ

อีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ผมชอบนิยายกำลังภายในก็คือเรื่องของการนำออกมาทำเป็นภาพยนตร์ซึ่งต้องยอมรีบครับว่าเราหานิยายจีนมาทำเป็นภาพยนตร์หรือละครได้น้อยกว่านิยายจักรๆ วงศ์ๆ ที่มักเอามาทำอยู่เสมอๆ ซึ่งความหายากนี่เองจึงทำให้มันมีคุณค่าและน่าติดตาม

แต่อย่างไรก็ตามผมเองก็ยังคงติดตามอ่านและดูนิยายจักรๆ วงศ์ๆ อยู่ตลอดเวลาเพราะมันคือเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของบ้านเราที่ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนแปลงไปสักแค่ไหน ความก้าวหน้าจะมีมากขึ้นเพียงใดนิทานหรือนิยายปรัมปราเหล่านี้ก็ยังคงอยู่คู่กับคนไทยเสมอมาโดยจะเห็นได้จากนิทานหรือนิยายไทยบางเรื่องนั้นมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาเรื่อยมาจนกระทั่งเข้าสู่ยุครัตนโกสินทร์และมาถึงตราบจนกระทั่งปัจจุบันนั่นเองครับผม